اگر نبودن و مرگ همان خواب باشد. دلپذیر و دوست داشتنی نیست ؟ اگر خوابی باشد که بیداری در پس ان نیاید خواستنی نیست ؟ خوابی که همه چی همه ی اتفاقها در ابهام و گنگی رخ می دهد چهره ها تغییر کرده و هر اتفاق یک  لحظه است . هیچ چیز کش پیدا نمی کند . اگر مرگ همان خواب است  همان بی زمانی بی مکانی است . حتما خواستنی است . + نوشته شده در پنجشنبه ششم آبان ۱۴۰۰ ساعت 8:45 توسط یک مادر  | 

نمی دانم چرا چنین است . هر انچه می گوید سراسر تردید و دو دلی است هر انجا که هست ناپسند است و نا خواستنی و همه انچه که نیست و قرار ندارد خوب است وپسندیده . این تردید ها از کحا سر چشمه می گیرد ؟ این تردید ها و دل دل  کردن ها چگونه می ایند و جا خوش می کنند و گسترش پیدا می کنند انقدر که  صد تومنی توی دستت را شک می کنی که چقدر است ؟ یا قرصی که هر روز می خوری و هر روز ان را نصف می کنی صبحی دیگر از خودت می پرسی این قرص را باید نصف می کردم ؟ اگر این پرسش ها می ایند و نمی روند پس تو کجایی ؟ و این فقط مواد شیمیایی مغز است که کم و زیاد شده است ؟ ایا اصلا می توان دانست ؟  + نوشته شده در پنجشنبه ششم آبان ۱۴۰۰ ساعت 8:49 توسط یک مادر  | 

به تصادف بود ویا به اضطرار  خیلی معلوم نبود ولی چند روزی با هم هم سفر شدیم آشفتگی ، عدم انسجام، از هم گسیختگی ، خشم و عصبانیت در کلام و رفتارش موج می زد گذشته و هر انچه بر او رفته بود تبدیل به کابوسی تلخ و ناگوار شده است. از همه عصبانی است از پدر و مادر و همسر و بیش از همه به خود بد و بیراه و ناسزا می گوید و اولین خرده ای که از خود می گیرد ندانم  کاری های همیشگی است از انچه بر او گذشته نا خرسند است و بر همه ی انچه دوست داشته و دست نیافته حسرتی دائم بر دلش نشسته از خاطراتی که از گذشته ها می گوید شک می کنی ! چقدر از این خاطرات واقعی است ؟ چقدر از این تصاویر و بیاد اوردنها روخود ساخته است ؟ معلوم نمی شود گریه های بی پایان، حسرتها و آه های دائمی  لعن و نفرین های هر احظه اش امانی برای  لحظه ای ارامش  نکذاشته  است . + نوشته شده در سه شنبه یازدهم آبان ۱۴۰۰ ساعت 8:6 توسط یک مادر  |